امام عليه السّلام فرمود : اى برادر عبد القيس « 18 » ، آيا اين حديث به تو نرسيده است كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود : « مثل اهل بيت من در امّتم مثل كشتى نوح در قوم اوست كه هر كس به آن سوار شد نجات يافت و هر كس خود را به آن نرساند غرق شد ، و مثل « باب حطّه » « 19 » در بنى اسرائيل است » ؟ عرض كردم : بلى . فرمود : چه كسى آن را برايت نقل كرده است ؟ عرض كردم : آن را از بيش از صد نفر از فقها شنيدهام . فرمود : از چه كسى ؟ عرض كردم : از حنش بن معتمر ، و او مىگفت از ابو ذر شنيده در حالى كه حلقهء در كعبه را گرفته و با صداى بلند آن را مىگفته و از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نقل مىنموده است . فرمود : ديگر از چه كسى ؟ عرض كردم : از حسن بن ابى الحسن بصرى كه او از ابو ذر و مقداد بن اسود كندى و از على بن ابى طالب عليه السّلام شنيده بود . فرمود : ديگر از چه كسى ؟ عرض كردم : از سعيد بن مسيّب و علقمة بن قيس و ابو ظبيان جنبى و عبد الرحمن بن ابى ليلى كه همهء اينان در حج بودند و خبر دادند كه از ابو ذر شنيدهاند « 20 » . ابو الطفيل و ابن ابى سلمة گفتند : « به خدا قسم ما هم از ابو ذر شنيديم ، و از على بن ابى طالب عليه السّلام و مقداد و سلمان نيز شنيديم » . سپس عمر بن ابى سلمة رو كرد و گفت : « به خدا

--> ( 18 ) خطاب به ابان است كه خود را در بصره از طايفه بنى عبد القيس قرار داد . به ص 126 همين كتاب مراجعه شود . ( 19 ) « باب حطّه » در بنى اسرائيل نشانهء خضوع آنان در مقابل فرامين الهى بود كه مىبايست به حالت سجده از آن در عبور مىكردند و بدين وسيله تواضع خود را نشان مىدادند . در اينجا هم اهل بيت عليهم السّلام به باب حطه تشبيه شدهاند كه مردم با خضوع در برابر آنان در مقابل خدا خضوع مىنمايند . در اثبات الهداة : ج 1 ص 618 ح 657 حديثى از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نقل مىكند كه فرمود : مثل اهل بيت من در ميان شما مثل باب حطه در بنى اسرائيل است ، كه هر كس از آن داخل شود گناهانش آمرزيده مىشود و از طرف خداوند مستحق عطاى بيشتر مىگردد چنان كه خداوند عز و جل مىفرمايد : ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ از آن در به حالت سجده وارد شويد و بگوئيد : « گناهان ما ريخته باد » تا گناهان شما را بيامرزيم ، و به احسان‌كنندگان عطاى بيشترى خواهيم داد . در مورد باب حطّه به بحار ج 13 ص 185 - 180 مراجعه شود . ( 20 ) « د » : عرض كردم : از سعيد بن مسيّب و علقمة بن قيس و ابو ظبيان جنبى و ابو وائل كه از ابو ذر شنيده بودند ، و نيز از عبد الرحمن بن ابى ليلى و عاصم بن ضمرة و هبيرة بن مريم كه از على عليه السّلام نقل كردند .